Jarig in tijden van corona, what to do?

11 april, ik ben van 11 april 1984. Dit jaar dus 36 kaarsjes op de taart, en dat mag gevierd worden. Oh nee toch niet!

Normaal gesproken ben ik iemand die de hele week van mijn verjaardag geniet. Borrel hier, etentje daar, voorbereidingen voor het feestje én de hele week hints droppen dat ik bijna jarig ben. Niet zozeer voor de cadeaus of de aandacht. Al is het natuurlijk leuk dat iedereen even aan je denkt.

Het mooiste aan mijn verjaardagsweek vind ik dat ik al mijn vrienden en familie zie. Meestal tijdens het feestje dat ik geef en als iemand niet kan, bij een borrel of een etentje voorafgaand aan 11 april of net daarna. Inmiddels kennen mijn verschillende clubjes elkaar wat zorgt voor een bont gezelschap en iedereen kijkt net zo naar mijn verjaardag uit als ik. De buren, familie, vrienden van vroeger, jongens van de studentenvereniging, homo-vrienden, en dat allemaal met hun eventuele partner. Zonder kinderen, het mag een avondje uit zijn voor de ouders.

Kortom, ik geniet van elk moment op en rond 11 april!

Maar wat nu?

Wat te doen met je verjaardag in tijden van corona? Soms schaam ik me dat ik het erg vind dat ik het niet kan vieren, en denk ik aan alle mensen die overlijden of ziek zijn, aan de mensen die zich een slag in de rondte werken in een ziekenhuis. Maar het blijft knagen hoe jammer ik het vind dat ik het niet kan vieren… en ik merk dat mijn vrienden het ook jammer vinden, wat dan weer leuk is om te horen.

Deze coronasituatie gaat 11 april onvergetelijk maken, op een negatieve manier helaas. Ondanks alle virtuele meetings, borrels en feestjes, vind ik dat er niets boven een live event gaat. Wat jij? Heb jij tips om mijn verjaardag op een positieve manier onvergetelijk te maken?

Proost, op mij! En hoe vervelend ook, er zijn ergere dingen. Volgend jaar ben ik weer jarig en word ik 37!